ทำงานให้เสร็จ กลับไปที่กระท่อม
ก็ใช่ซิ ถ้านักโทษพวกนั้นเห็นเรา ขุดหลุมศพ พวกเขาคงหนีไปหมด
ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องตลก ทำงานให้เสร็จ ขุด ขุด
- ทำไมไม่เอาเราขึ้นบัญชีคนป่วยล่ะ - เห็นใจหน่อย ให้เราอยู่โรงพยาบาลเถอะ
นายไม่ป่วย นายไม่เคยป่วย ทำไมนายชอบทำแกล้งป่วย
คงไม่อยากให้ไม้กางเขนอยู่บนหัวฉันมั้ง ท่านร้อยเอกคาเนมัตสุ
- แล้วบุหรี่ล่ะ - เมื่อเช้าให้ไปแล้วไง
ฉันต้องการให้สิ่งตอบแทน
เมื่อมีคนให้อะไรฉัน จากใจของเขา...
ฉันจะจดจำไว้
นั่นคือเหตุผลุ ที่ฉันต้องการให้นายเก็บที่จุดบุหรีนี้ไว้
คิดว่าฉันขโมยมาหรือไง มันเป็นของไอ้หนูชาวอังกฤษ
เขาเต็มใจให้ฉัน ก่อนที่ฉันจะตายไป ฉันก็ต้องการให้นายเก็บไว้
นายตลกมาก เชียส์
ก็ได้ นายได้ขึ้นบัญชีคนป่วย เขาด้วย
สักวันหนึ่งผู้พันไซโต้จะต้องจับได้ว่า นายติดสินบนเขา
ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น เราก็ไปไกลจาก ที่นี่แล้วเพื่อน ไกลมากๆ
โอเค ทำงานต่อ
ที่นอนอยู่นี้...
- ฉันลืมไปแล้วว่าเราฝังใครไป - ทอมป์สัน
ที่นอนอยู่นี้คือ ร้อยโทเฮอร์เบิร์ต ทอมป์สัน
สมาชิกผู้กล้าหาญของพระเจ้าอยู่หัว หรือพระราชินีหรืออะไรนี่แหละ
เขาเสียชีวิตด้วยโรคเหน็บชาในปี 1943 สำหรับความรุ่งโรจน์...
- เขาตายเพื่ออะไร - ไม่จำเป็นต้องเย้ยหยันหลุมศพ
ฉันไม่ได้เย้ยหยันหลุมศพหรือเขา
ขอให้เขานอนอย่างสงบ
ซึ่งเขาไม่ค่อยมีโอกาสได้พบมัน เท่าใดนัก ในช่วงที่เขามีชีวิตอยู่
เรากำลังยุ่งกับการขุดหลุมศพ...
ดีมาก ดีมาก
เขาไม่รู้ว่าเขาจะเจออะไร เราจะบอกความจริงกับเขาดีไหม
- ไม่ - นายไม่เป็นทั้งนายทหารและสุภาพบุรุษ
- ผมชื่อนิโคลสัน - ผม... พันโทไซโต้
ในนามของสมเด็จพระจักรพรรดิ์ญี่ปุ่น ผมขอต้อนรับคุณ
ผมเป็นผู้บัญชาการค่ายแห่งนี้ ค่ายที่ 16...
ซึ่งอยู่ตามทางรถไฟที่จะเชื่อม ระหว่างกรุงเทพกับย่างกุ้งเร็วๆ นี้
เชลยศึกอังกฤษ...
ถูกเลือกให้มาสร้างสะพาน ข้ามแม่น้ำแคว
เป็นงานที่สบาย ใช้ทักษะ
นายทหารต้องทำงาน เหมือนกับทหารอื่นๆ
กองทัพญี่ปุ่น ไม่เลี้ยงคนไม่ทำงาน
คนที่ทำงานหนัก จะได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี
แต่ถ้าไม่ทำงานหนักก็จะถูกลงโทษ
เรื่องเกี่ยวกับการหลบหนี
เราไม่มีรั้วไฟฟ้า รั้วเพนียด ไม่มีหอสังเกตการณ์
ไม่จำเป็น
เราอยู่ท่ามกลางป่าใหญ่
การหนีเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ต้องตาย
วันนี้พักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ค่อยเริ่มทำงาน
ขอให้ผมได้กล่าวคติของ นายพลนามาชิตะ...
- "จงมีความสุขกับการทำงาน" - "จงมีความสุขกับการทำงาน"
เลิกแถวได้
ทหาร... ยืนตามสบาย พันตรีฮิวส์ ทหารทั้งหลาย ตามสบาย
พาพวกนี้ไปที่พัก ผมจะไปคุยกับเขาก่อน
ผู้พัน
ผมได้ยินที่คุณพูด คนของผมจะทำงาน ตามที่นายทหารควรจะพึงกระทำ
และผมจะเป็นคนควบคุมพวกเขาเอง คุณอาจจะลืมไปว่า...
การใช้นายทหารทำงานใช้แรงงานนั้น ผิดกฎของสนธิสัญญาเจนีวา
อย่างนั้นเหรอ
ผมมีสำเนาติดตัวมาด้วย ถ้าคุณอยากจะดูสักนิด
ไม่จำเป็น
กรุณานั่งลง
ผมจะคุยกับคลิปตัน
คลิปตัน อย่าให้ผมเข้ามาขัดจังหวะ แขนเป็นไงบ้างเจนนิ่ง
- เกือบหายแล้วครับผม - เรือโทเชียส์แห่งราชนาวีสหรัฐ
เขาและทหารออสเตรเลีย เป็นคนที่เหลืออยู่ จากพวกที่สร้างค่ายนี้
ราชนาวีสหรัฐมาทำอะไรที่นี่
- ผมเป็นประเภทติดเกาะ - เรือหายไปแล้วหรือครับ
เรือฮุสตัน ผมพลัดหลง กับคนที่รอดชีวิตคนอื่นๆ
- แล้วพวกคุณที่นี่ล่ะ - ส่วนใหญ่คนออสเตรเลีย... อังกฤษ
- อินเดีย พม่า ไทย... - พวกเขาอยู่ที่ไหนกันหมด
ตาย เพราะไข้ป่า โรคบิด โรคเหน็บชา เนื้อตายเน่า
สาเหตุการตายอื่นๆ... ขาดอาหาร ทำงานมากไป กระสุนเจาะ ไซโต้
- และบางคนก็เบื่อที่จะมีชีวิตต่อไป - คลิปตันตรวจคุณหรือยัง
กำลังครับ ค่อยโกนหนวดทีหลังแล้วกัน
คุณอยู่กับพวกนายทหาร เราจะหาเสื้อผ้าดีๆ ให้
ผมไม่กระตือรือร้น ที่จะออกจากรายชื่อคนป่วยหรอกครับ
อีกอย่างชุดที่นี่เป็นแบบนี้ครับ
- ทหารของคุณทำงานกรรมกรหรือเปล่า - ท่านจะว่าอย่างนั้นก็ได้
ผมหยิบปัญหานั้นพูดกับผู้พัน...
- ไซโต้ - เขาเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน
เขาดูเหมือนเป็นคนเข้าใจอะไรง่ายๆ ผมต้องพยายามต่อไป
นายทหารประชุมเวลาหนึ่งทุ่มนะคลิปตัน จดรายการที่คุณต้องการมาด้วย
- มีอะไรให้เราช่วยไหมครับ - ขอบคุณครับ...
อะไร ว่ามา พูดซิ
ผมนึกหาชื่อเรียกไซโต้หลายหลากชนิด แต่ "มีเหตุผล" นี่เป็นคำใหม่จริงๆ
บางทีเขาให้คำจำกัดความที่ต่างออกไป
- มีประเด็นไหม ครับ เจนนิ่งใช่ไหม - เรื่องคณะกรรมการดูแลการหนี...
- ผมพูดกับผู้การเชียส์... - จะไม่มีคณะกรรมการดูแลเรื่องการหนี
ผมไม่เข้าใจครับ หมวดเจนนิ่งว่ามีแผน
ผมมั่นใจว่าเจนนิ่งมีแผนแล้ว แต่จะหนีไปไหนล่ะ
เข้าไปในป่าหรือ ไซโต้พูดถูก ไม่จำเป็นต้องมีรั้วไฟฟ้าที่นี่
มีโอกาสรอดแค่ 1 ใน 100 เท่านั้น เชียส์เห็นด้วยกับผมเรื่องนี้
แม้ว่าจะมีทางแค่ 1 ใน 100 แต่ผมขอพูดเสริมบางอย่างได้ไหม
แต่เรื่องการมีชีวิตรอดในแคมป์ยิ่งยาก กว่าซะอีก คุณเห็นหลุมศพแล้วนี่
การเลิกล้มความคิดที่จะหนีเท่ากับ การยอมรับโทษประหารชีวิต
- ทำไมคุณไม่พยายามหนีล่ะ - ผมกำลังรอโอกาสเหมาะๆ
ผมเข้าใจ เป็นธรรมดาที่ เราต้องพยายามที่จะหนี
แต่คนของผมและผม มีเรื่องทางกฎหมายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
ผู้บัญชาการของเราที่สิงคโปร์ สั่งให้เรายอมแพ้
การหนีอาจจะเป็นการละเมิด ธรรมนูญทหาร น่าสนใจไหมล่ะ
ครับผม น่าสนใจมาก
ขอโทษครับ ผมตามไม่ทัน
- คุณตั้งใจจะทำตามกฎหมายหรือ - ถ้าไม่มีกฎหมาย ก็ไม่มีความเจริญ
- ที่นี่ไม่มีความเจริญ - งั้นเราต้องทำให้พวกเขารู้จักซิ
ผมเสนอให้เราถอนประเด็นเรื่องหนี มีเรื่องอื่นไหมครับ
เราทุกคนเข้าใจแจ่มแจ้งเรื่องแผนแล้วนะ
อยากเริ่มโดย ไม่ให้พวกมันกระโตกกระตาก
จำไว้นะว่า คนของเราต้องรู้สึกว่า เราเป็นคนออกคำสั่ง ไม่ใช่พวกญี่ปุ่น
ตราบใดที่พวกเขาเชื่อเช่นนั้น พวกเขาก็จะเป็นทหาร ไม่ใช่ทาส
คุณเห็นด้วยกับผมไหมผู้การ
เอ้อ ผมหวังเพียงว่า... พวกเขายังคงเป็นทหารต่อไป
แต่สำหรับผม ผมเป็นเพียงทาสที่ยังมีชีวิต
แปลก แม้แต่คนอเมริ...
เขาอยู่คนเดียวมานาน
ถูกตัดขาดจากหน่วย มันน่าจะเป็นบทเรียนให้พวกเรา
เชลยอังกฤษ
นึกขึ้นได้ว่า ผมยังไม่ได้พูดว่าทหารอังกฤษ
นับตั้งแต่ที่พวกคุณยอมแพ้ คุณหมดสิทธิที่จะเป็นทหารต่อไป
พวกคุณต้องสร้างสะพานให้เสร็จ ภายในวันที่ 12 พ.ค.
พวกคุณจะทำงานภายใต้การควบคุมของ ร้อยโทมิโอยูระ วิศวกรของเรา
เวลามีน้อย ทุกคนต้องทำงาน
นายทหารของคุณจะทำงานเคียงข้างคุณ
นี่คือความยุติธรรม เพราะพวกเขา ทรยศพวกคุณด้วยการยอมแพ้
ความอับอายของคุณ คือความไม่ซื่อของเขา
เขาบอกคุณว่า...
"มีชีวิตเป็นกรรมกรดีกว่า ที่จะตายอย่างวีรบุรุษ"
พวกเขานำพวกคุณมาที่นี่ ไม่ใช่ผม
เพราะฉะนั้นพวกเขาจะทำงาน กรรมกรร่วมกับพวกคุณ
เท่านี้แหละ นายทหารเชลย ไปเอาเครื่องมือมา
แบรดเลย์ กลับไปที่ของคุณ
ผมต้องขอให้คุณดู สนธิสัญญาเจนีวา
"ประเทศที่ทำสงครามอาจจ้างเชลย ทำงานได้นอกจากนายทหาร... "
- ส่งหนังสือนั่นมา - คุณคงอ่านภาษาอังกฤษออกนะ
- คุณอ่านภาษาญี่ปุ่นหรือเปล่าล่ะ - เปล่า แต่เรามีล่าม
กฎหมายได้กำหนดอย่างชัดเจนว่า...
- ทุกคนอยู่กับที่ - คุณพูดเรื่องกฎหมายกับผมหรือไง
กฎหมายอะไร กฎหมายของคนขลาด
คุณรู้เรื่องกฎหมายของทหาร หรือของคนกล้า เปล่าเลย
คุณน่ะมันคนไม่มีค่า
ในเมื่อคุณไม่ทำตามกฎหมาย ก็ไม่ใช่หน้าที่ที่เราจะต้องทำตามคุณ
นายทหารของผมจะไม่ทำงานกรรมกร
แล้วเราจะเห็นกัน
นักโทษทุกคนไปทำงาน
จ่านายสิบ พาคนของคุณไปทำงาน
เขาคิดจะทำอะไร
ดูเหมือนว่า เขาไม่ต้องการพยาน
คุณมีเหตุผลหน่อย สั่งนายทหารของคุณไปทำงาน
ไม่
ผมจะนับถึงสาม หลังจากนั้น ถ้าคุณไม่ไปทำงาน...
ผมจะสั่งให้ยิง
เขาทำแน่ เชื่อฉันซิ เขาต้องทำแน่นอน
- หนึ่ง - ผมขอเตือนคุณนะผู้พันไซโต้
สอง
หยุด
ผู้พันไซโต้ เราได้เห็นและได้ยินทุกสิ่ง มีพยานมากมาย
คุณไม่มีวันรอดหรอก ถ้าจะบอกว่าพวกเขาคิดหนี
พวกเขาเดินไม่ได้
นี่หรือธรรมนูญทหารของคุณ ฆ่าคนที่ไม่มีอาวุธหรือไง
เห็นหรือยังว่าการได้เป็น คนป่วยได้เปรียบแค่ไหน
ฉันว่าเขากล้ามาก
"พาคนหกร้อยคนเดินทางเข้าสู่ หมู่บ้านแห่งความตาย" กล้าแบบนั้นน่ะซิ
เหมือนเมื่อปี 1914 เมื่อทหารของนาย เดินเหยียบย่ำนายทหารที่ไม่มีอาวุธ
ผมเข้าใจครับผม
นายไม่เข้าใจที่ฉันพูดเลย พวกเขาอาจทำให้พวกเราตายกันหมด
ขอโทษครับ ผมอยากไปด้วย
แขนเกือบหายแล้ว จริงๆ นะ
แล้วเขาล่ะ
เขาไม่ได้สั่งให้เราไม่หนี เขาเพียงแต่แนะ...
ฟังนะ ไอ้หนู
เมื่อคนอย่างผู้พันของนายแนะอะไร นั่นแหละคือคำสั่ง
เริ่มอีกแล้ว
ผู้พันไซโต้บอกว่า "นายทหารทุกคนไปที่ กระท่อมกักกัน" บอกให้พวกเขาไป
ไม่ใช่คุณ
มานี่
อย่ายุ่งกับเขา
พวกมันจะเอาเขาใส่เตาอบ
แด่เขาผู้ซึ่งเป็นคนดี แด่เขาผู้ซึ่งเป็นคนดี
พวกเราพร้อมใจกันยกย่อง
แด่เขาผู้ซึ่งเป็นคนดี...
ล้มแล้ว
หนึ่ง สอง สาม ดึง...
อย่า ปล่อย
ปล่อย
- ต้องการพบผมหรือ - ผมพยายามมา 3 วันแล้ว
ผู้พันนิโคลสันถูกขังในกระท่อมนั่น...
ผมสั่งให้ยิงคุณได้นะ นักโทษที่พยายามจะหนีเป็นคนของคุณ
- ผมไม่รู้เรื่องหนีด้วย - ก็ไม่แปลกนี่
ต้องมีคนรับผิดชอบ
ในช่วงสั้นๆ ระหว่างการหนีกับความตาย พวกเขาก็กลับเป็นทหารอีก
แต่มันเป็นเรื่องบ้าที่พยายามจะหนี
ทหารสองคนถูกยิง คนที่สามจมน้ำ ไปที่ไหนล่ะ
มันเป็นการหนีจากความเป็นจริง
ที่นี่แหละคือความจริง
นี่เป็นตำแหน่งที่ งานควรจะเดินมาที่จุดนี้แล้ววันนี้
นี่แสดงถึงว่างานเดินไปถึงที่ไหนจริงๆ
เพราะความดื้อของผู้พันของคุณ งานเราเลยล่าช้า
นักโทษบ่อนทำลายงาน ใช่ ผมเห็น
- ผมน่าจะสั่งยิงพวกเขาทั้งหมด - แล้วใครจะสร้างสะพานล่ะ
อาจไม่ใช่การบ่อนทำลาย พวกเขา อาจจะทำงานไม่ได้โดยไม่มีนาย
นายทหารของผมจะเป็นคนคุมงาน
คนของคุณ จะทำงานไปด้วยกันกับพวกเขา
ผู้พันนิโคลสันบอกว่ามันผิดกฎ
อย่ามาพูดเรื่องกฎกับผม
นี่เป็นสงคราม ไม่ใช่การเล่นคริกเก็ต
ผู้พันของคุณน่ะเป็นบ้า บ้าจริงๆ
กรุณา นั่งลง
ผมจะอนุญาตให้คุณไปเยี่ยมผู้พันได้
บอกเขาว่าถ้านายทหารของเขาไม่ทำงาน
ผมจะปิดโรงพยาบาลแห่งนี้
คนไข้ของคุณจะต้องทำงาน หลายคนอาจจะตาย
และเขาต้องเป็นคนรับผิดชอบ
ไปพูดกับเขา คุณมีเวลา 5 นาที
หมอกำลังจะไปพบชายแก่
คลิปตันครับผม
ผมเอาอะไรมาให้คุณด้วย
- พวกเราเป็นไงบ้าง - ดีครับ
เรารวบรวมอาหารได้นิดหน่อย และมะพร้าวมาลูกนึง
- แล้วพวกนายทหารล่ะ - ไม่ดีนักครับ ยังอยู่ในห้องขัง
ผู้หมวดเจนนิ่งตายแล้วครับ
ถูกฆ่าตายขณะพยายามจะหนี
แล้วอีก 2 คนที่ไปกับเขา สิบโทวีเวอร์และคนอเมริกัน
เจนนิ่ง... กล้าแบบโง่ๆ ผมเตือนเขาแล้วไม่ใช่หรือ
เรามีเวลาไม่มากนะครับ
ผมจะทำความสะอาดให้ ขณะที่พูดไปด้วย
ผมมีบางอย่างจะบอก
ผมเพิ่งคุยกับไซโต้
ผู้บังคับบัญชาที่แย่ที่สุดที่ผมเคยพบ ผมคิดว่าเขาเป็นบ้า
- แค่ขู่ - ผมรู้ แต่เขาทำจริงนะครับ
ผมก็ว่าเขาทำแน่ มันเป็นเรื่องของหน้าตา
- เขายอมไม่ได้ - ก็ยังเป็นการขู่
คุณครับ... คุณคงทนได้อีกไม่ได้นาน
พวกนายทหารไปทำงานน่าจะดีกว่า การขาดอากาศหายใจนะครับ
คนของเราก็ดึงงานให้ช้าที่สุด เท่าที่พวกเขาทำได้
แต่ไซโต้ตัดอาหาร ถ้าเขาให้คนป่วยทำงาน...
พวกเขาก็จะต้องตาย
ใช่ ผมเข้าใจดี
เป็นเรื่องของหลักการ ถ้าเรายอม มันก็จะไม่มีวันสิ้นสุด
เราอยู่ในป่า ห่างไกลจากที่อื่นๆ นับพันๆ ไมล์...
ภายใต้รองเท้าของผู้ชายคนหนึ่ง ที่ไม่ยอมให้อะไรมาหยุดยั้งเขาได้
ไม่มีใครสนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเรา
ยอมเถอะครับ ได้โปรด
ผมขอยืนกราน ผมจะไม่ยอมให้ นายทหารของคนทำงานกรรมกร
- หมดเวลา - ก็ได้
- กรุณาขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วง - ทุกคนช่วยกันสละคนละนิดครับ
เรย์โนลด์เป็นคนขโมยมะพร้าว
เราจะพยายามหาอะไรมาให้คุณ เป็นครั้งเป็นคราวนะครับ
เราติดสินบนผู้คุม
- ลาก่อนครับ โชคดีนะครับ - ขอบใจมากๆ
คลิปตัน คนอเมริกันนั่นตายหรือเปล่า
ครับ ถูกยิงจมน้ำตาย
เป็นเรื่องบ้าที่คิดจะหนี
คน 3 คนถูกฆ่า จะไปสิ้นสุดเมื่อไหร่
นี่คือทางที่เราจะชนะ
หมอมองมาที่เราแล้วสั่นหัว มันหมายความว่าไง
ก็หมายความว่าผู้พันไม่ยอมน่ะซิ
- ไง - เป็นแบบนี้
ผู้พันนิโคลสันไม่ยอมครับ มันเป็นเรื่องของหลักการ
ผมต้องขอประท้วงเรื่อง ที่เขาได้รับการปฏิบัติ
แปลกนะที่ยังรอดอยู่ได้
ถ้าเขาเกิดตายขึ้นมา ต้องเรียกว่าเป็นการฆาตกรรมที่เหี้ยมโหด
เขาเป็นคนรับผิดชอบ
ไม่ใช่ผม
ไม่สบายหรือครับ
พวกเขาสองคนเป็นบ้าไปแล้วมั้ง
หรือว่าฉันกำลังจะเป็นบ้า
หรือว่าพระอาทิตย์
- เเถวตรง - เเถวตรง
นักโทษอังกฤษ มีคำถาม...
ทำไมการสร้างสะพานไม่คืบหน้าเลย
รู้ไหมว่าทำไม เพราะนายทหารของพวกคุณขี้เกียจ
พวกเขาคิดว่าเขาดีเกินกว่า จะมาช่วยแบ่งเบาภาระของพวกคุณได้
นี่ไม่ใช่ความถูกต้อง เพราะฉะนั้น พวกคุณเลยไม่มีความสุขกับการทำงาน
เพราะฉะนั้น สะพานจึงไม่คืบหน้า
แต่มีเหตุอีกอย่าง ผมไม่ขอปิดบังความเป็นจริง
ด้วยความละอายและเสียใจ...
ผมต้องขอยอมรับว่า เป็นความล้มเหลวของทีมงาน
ผมหมายถึงร้อยโทมิโอยูระ
เขาเป็นวิศวกร ที่แย่ ไม่สมควรเป็นผู้บังคับบัญชา
เพราะฉะนั้น ผมขอถอดเขาออกจากตำแหน่ง
พรุ่งนี้เราจะเริ่มกันอีก
ผมจะเป็นผู้บังคับบัญชาเอง วันนี้ เราพัก
ทำแต่งานไม่มีการเล่น ทำให้แจ็คเป็นเด็กซึมเศร้า
ของที่ระลึกสำหรับความพยายาม ของพวกคุณในอนาคต...
ผมขอมอบของขวัญพวกนี้
ขอให้เรามีความสุขกับงานของเรา
เลิกแถวได้
ทหาร... เลิกแถว
- ดูนี่ซิ - กาชาดหรือ
เขาเอาของกาชาดของเรา มาแจกให้พวกเรา
"พรุ่งนี้เราเริ่มกันใหม่"
แฮรี่ ดูนี่ซิ พวกมันให้ชายแก่ออกมาแล้ว
ดูเหมือนว่าพวกมัน จะจัดการเขาอีกแล้ว
สวัสดีครับผู้พัน
นั่งตรงนี่ดีไหมครับ ผมกินข้าวเย็นดึกไปหน่อย
- เนื้อทุบอังกฤษ - ไม่ ขอบคุณ
ผลผลิตจากสก็อตแลนด์
ผมชอบสาเกมากกว่า
ผมอยู่ที่ลอนดอน 3 ปี
เรียนที่โรงเรียนสารพัดช่างที่ลอนดอน
- ไชโย... - ไม่ดีกว่า
- ทีหลังก็ได้ - บางที
ผมไม่ใช่ศิลปินที่ดี พ่อผมไม่เห็นด้วย
ท่านคิดว่าผมควรเป็นทหาร
ผมเปลี่ยนจากเรียนศิลปะมาเป็นวิศวะ
ผมขอบอกคุณนะ ผู้พันไซโต้...
ผมยืนยันจะรายงานเรื่องทั้งหมด ในค่ายนี้ของคุณ
คุณคงยังไม่ทราบเรื่องตำแหน่งของผม
- ผมต้องทำตามคำสั่งของผม - ถูกต้อง
คำสั่งของผมคือสร้างสะพานให้เสร็จ ภายใน 12 พ.ค. เวลาเหลือน้อย
ผมมีเวลาอีก 12 สัปดาห์ เพราะฉะนั้น...
ผมจำเป็นต้องใช้ทหารทั้งหมด
แต่ต้องไม่ใช่นายทหาร พวกพลทหารเท่านั้น
แต่ก็มีนายทหารทำงาน สร้างทางรถไฟ คุณก็รู้
ผมก็รู้
ผมไม่ได้รับผิดชอบนายทหารอื่น จริงๆ แล้ว ผมรู้สึกตกใจ
อย่าตกใจเลย
- สูบซิการ์ไหมครับ - ไม่ ขอบคุณ
ตอนที่ผมพูดว่านายทหารต้องทำงาน
ผมไม่ได้หมายรวมถึงคุณด้วย
คำสั่งของผมหมายถึง นายทหารที่ยศต่ำกว่า...
นายทหารไม่ทำงานกรรมกร
ได้โปรด ผมมาตรองดูอีกครั้ง
ผมตัดสินใจให้นายทหารยศสูงกว่าพันตรี
ทำงานด้านบริหาร
เฉพาะแต่นายทหารสัญญาบัตรชั้นผู้น้อย
ไม่ สุนธิสัญญาได้ระบุ ถึงเรืองนั้นอย่างชัดแจ้ง
คุณรู้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับผม
- ถ้าสะพานสร้างไม่เสร็จทันเวลา - ผมไม่ทราบ
ผมต้องฆ่าตัวตาย
คุณจะทำยังไง ถ้าคุณเป็นผม
ถ้าผมเป็นคุณ ผมคงฆ่าตัวผมเหมือนกัน
- ไชโย - ผมขอเตือนคุณนะผู้พัน
ถ้าผมตาย คนอื่นๆ ต้องตายก่อนผม เข้าใจไหม
พันตรีคลิปตัน พูดอะไรแบบนั้นเหมือนกัน
แต่นั่นไม่ช่วยแก้ปัญหาของคุณ
แต่ผมคิดว่าเราสามารถหาข้อสรุปได้ กรุณานั่งลง
ทีนี้ ลองบอกผมหน่อยสิว่า...
คุณเห็นด้วยหรือไม่ว่างานแรกของ นายทหารคือการเป็นผู้บังคับบัญชา
- แน่นอน - ดี
งานสร้างสะพานของคุณ เป็นภาระที่ใหญ่หลวง
พูดตามตรง ผมสงสัยจริงๆ ว่าร้อยโท...
- เขาชื่ออะไรนะ - มิโอยูระ
มีความสามารถรับผิดชอบ งานที่สำคัญขนาดนี้ได้
พูดอีกอย่างนายทหารของผม สร้างสะพานมาแล้วทั่วอินเดีย
คนงานยอมรับพวกเขา มันสำคัญ ที่นายทหารต้องมีการยอมรับนั่น
ถ้าปราศจากอำนาจที่จะออกคำสั่ง
การขาดขวัญกำลังใจ ความชุลมุนจะตามมา
ผมไม่ยอมให้สิ่งนี้เกิดขึ้น
คุณอาจจะยังไม่ทราบว่า ตอนนี้ผมเป็นคุมงานเองแล้ว
แล้วคุณพอใจในงานไหมล่ะ นั่นเป็นเครื่องพิสูจน์สิ่งที่ผมพูด
ผมเกลียดคนอังกฤษ พวกคุณแพ้แล้ว แต่พวกคุณยังไม่มีความละอาย
คุณดื้อรั้นแต่ไม่มีศักดิ์ศรี คุณทนแต่ไม่มีความกล้าหาญ
ผมเกลียดพวกอังกฤษ
- ไร้ความหมายที่จะทำแบบนี้ต่อไป - อยู่ตรงนั่น
อยู่กับที่
ทหาร... เเถวตรง
ทหาร... ตามสบาย
- รู้ใช่ไหมว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่ - ผมเกรงว่าผมหลงวัน
วันนี้เป็นวันครบรอบชัยชนะ ของเราที่รัสเซียเมื่อปี 1905
ทั่วเอเชียตะวันออกกำลังเฉลิมฉลองกัน
เพื่อเป็นเกียรติแห่งวันนี้ ผมสั่งให้ ทหารของคุณได้หยุดพัก 1 วัน
ผมประกาศนิรโทษกรรมทั่วไป ให้คุณและนายทหารของคุณ
และส่วนหนึ่งของนิรโทษกรรมนี้
นายทหารไม่ต้องทำงานกรรมกร
เขาทำสำเร็จ
ใครบางคนควรได้รับเหรียญครับ
- คุณมีคนเท่าไหร่ - ผมไม่ทราบครับ
ปกติ 12 คน แต่คนหนึ่ง ป่วยกระทันหันเมื่อเช้านี้
ใช้คน 3 หรือ 4 คน พาเขาไปโรงพยาบาล
เขาป่วยจริงๆ ครับ
สิบโทต้องรู้ว่ามีทหาร ในสังกัดเขาเท่าไหร่เสมอ
ลำบากใจมากนักหรือไง หยุดแสดงสีหน้าแบบนั้นได้แล้ว
มันอาจจะเป็นเรื่องตลกสำหรับพวกคุณ แต่ไม่ใช่นิสัยของทหาร
คุณต้องเลิกทำตัวแบบนี้ได้แล้ว
รีฟส์ คุณเคยสร้างสะพานข้าม ลำธารแบบนี้มาก่อนไหม
ครับผม 6 แห่ง ที่มาดราส เบงกอล...
ถ้าสะพานนี้เป็นของคุณ คุณจะทำยังไง
ทำยังไงหรือครับ
- ก่อนอื่น ผมจะไม่สร้างตรงนี้ - ทำไมล่ะ
พวกญี่ปุ่นเลือกที่สร้างที่แย่ที่สุด ไม่มีฐาน
เห็นเสาพวกนั้นไหมครับ มันกำลังจะจม
เราเอาเสาพวกนี้วางจนวันสุดท้าย มันก็จะไม่ตั้ง
- แล้วคุณจะสร้างที่ไหุน - ลงไปอีกหน่อยตรงทีแคบตรงนั้น
มีรากฐานที่มั่นคงทั้งสองัฝ่ง
ฮิวส์ คุณจะใช้คนของคุณยังไง
ไม่ใช่อย่างที่พวกเขากำลังทำ มันชุลมุนมากอย่างที่คุณเห็นแหละ
เป็นการทำงานที่ไม่มีการร่วมมือกัน
บางคนก็ทำงานขัดแย้งกันเอง
เรามีปัญหา
เราคุมคนที่ไร้ระเบียบ ไม่มีคำสั่ง ไม่มีวินัย
เราต้องสร้างกองทหารใหม่ มันไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่โชคดีที่เรายังมีเครื่องมือ สะพานนั่น
เราสามารถสอนพวกคนเถื่อนเหล่านั้น
ให้ทำงาน มีประสิทธิภาพและมีความละอาย
เราจะแสดงให้พวกเขาเห็นว่า ทหารอังกฤษมีความสามารถ
ใช่ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ
ผมทราบดีว่ามันเป็นเรื่องยากแค่ไหน
แต่นี่เป็นงานที่ท้าทาย
คุณต้องการให้พวกเขา สร้างสะพานหรือครับ
คุณเองก็ไม่ใช่คนทำงานชักช้า คุณต้องทำให้พวกเขาทำงาน
ถ้าไม่มีงานเราก็สร้างมันขึ้นมา เราโชคดี
แต่มันต้องเป็นสะพานที่สมบูรณ์
เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้อง มีความภูมิใจในงานของเขา
- ใช่ไหม - ใช่ครับ
คุณเป็นคนสำคัญในฐานะวิศวกร
บอกมาว่าคุณต้องการอะไร แล้วผมจะจัดการให้ คุณว่าไง
- เราจะทำดีที่สุดครับผม - ดี เราต้องวางแผนกันแล้วล่ะ
จัดประชุมกับไซโต้ และคุยกับเขาให้รู้เรื่องไปเลย
นั่นคงจะเสร็จเรื่องกระบวนการ...
ประเด็นต่อไป อาจจะไม่ถูกใจ ผมเกรงเช่นนั้น
ตำแหน่งของสะพานถูกวางไว้ อย่างลวกๆ และไม่ถูกต้อง
- ไม่ถูกต้องหรือ - ครับ
วิศวกรของเราสรุปออกมาว่า ก้นแม่น้ำอ่อนเกินไป
โคลน ทำไปก็ไม่มีประโยขน์ รีฟส์ คุณว่าต่อได้ไหม
ผู้พันไซโต้ เสาพวกนั้นจะยึดเฉพาะ มีการตอกยึดใต้ระดับน้ำเท่านั้น
สะพานจะพังลงมา ทันทีที่รถไฟขบวนแรกผ่าน
ดูนี่สิครับ มันรับน้ำหนักขนาดนั้นไม่ไหว
เดี๋ยวก่อนครับ ผู้พัน ขอน้ำชาได้ไหมครับ
เพื่อหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรม
เราจะสร้างสะพานในที่ใหม่ที่รีฟส์เลือก
400 หลาลงไปอีก
เราพูดประเด็นต่อไปเลยแล้วกัน
ผมจัดเรื่องตารางทำงาน
ผมเพิ่มมัน เป็นเรื่องผลประโยชน์ทั่วๆ ไป
ผมคิดว่าคุณคงเห็นด้วย
พันตรีฮิวส์คิดเอาไว้หมดแล้ว
ผมศึกษาโครงการนี้แล้ว
กำลังจัดสรรอย่างแย่มาก
- เราต้องทบทวนองค์กรใหม่ - เดี๋ยวก่อน
จะช่วยย่นเวลาได้มาก ถ้าเรา คุยกันไประหว่างทานข้าวเย็นไปด้วย
- ขออาหารเย็นได้เลยไหมครับ - ได้ซิ
ถ้าเราเพิ่มกำลังและแยกแยะหน้าที่...
ผมมั่นใจว่างานที่ออกมาใน แต่ละวันจะเพิ่มขึ้นอีก 30%
อีกอย่างหนึ่ง...
มีเรื่องของการตัดสินใจที่สำคัญมาก ที่ไม่สามารถเลื่อนออกไปได้
ทหารของเรามีจำนวนไม่มาก พอที่จะสร้างสะพานนี้
ผมต้องขอยืมคนของคุณบางคน...
เพื่อที่งานจะแล้วเสร็จสมบูรณ์ เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
- ผมได้สั่งการไปแล้ว - เราต้องกำหนดตารางทำงานของพวกเขา
ไม่ดีหรือครับถ้าเราจะทำ
แบบเดียวกับทหารอังกฤษน่ะครับ
นั่นจะช่วยสร้างกำลังใจ ในการแข่งขันกันทำงาน
ผมออกคำสั่งไปแล้ว
เราคงข้ามเรื่องนี้ไปก่อนดีกว่านะครับ
คืนนี้คงหมดเรื่องหารือกันแล้ว
ขอบคุณครับผู้พันไซโต้ที่คุณสนใจ
มีคำถามอะไรไหม
คำถามเดียว คุณจะสร้างสะพานนี้เสร็จทันเวลาไหม
พูดตามตรง ดูเหมือนว่าเป็นไปไม่ได้
แต่เราก็จะพยายาม
อย่าลืมว่าเราเสียเวลามาร่วมเดือนแล้ว
และผมไม่ใช่คนที่ควรถูกตำหนิ
- มีอะไรอีกไหมครับ - ไม่มี
ขอบคุณครับ เลิกประชุม
ราตรีสวัสดิ์
ผมหวังว่าพวกเขาคงขอบใจ ในสิ่งที่เราทำให้พวกเขานะครับ
เวลานี้ผมไม่คิดเรื่องที่ พวกเขาขอบใจเราหรือไม่
ราตรีสวัสดิ์
อีกอย่าง มีต้นไม้ในป่านี้ที่ เหมือนกับต้นเอล์มเลย
และเสาเอล์มของสะพานลอนดอนบริดจ์ คงทนนานถึง 600 ปี
600 ปีหรือรีฟส์
600 ปี เป็นอะไรที่น่าสนใจมาก
"โรงพยาบาลเมาท์-ลาวิเนีย ศรีลังกา"
อรุณสวัสดิ์ ผมกำลังมองหาผู้กองเชียส์
- ที่ชายหาดค่ะ - ขอบคุณครับ
- จูบซิครับ - คนมองเยอะเเยะ
คุณให้ผมทั้งแป้ง ยา อาบน้ำ ฉีดยา
ขณะที่ผมต้องการแค่ความรัก
จริงด้วย ที่คุณต้องการทั้งหมดคือความรัก
ทำไมคุณถึงจะได้ ใบรับรองแพทย์ให้ออกได้ล่ะคะ
ผมมีหัวใจที่ไม่ใช่ทหาร และผมก็ทำตามใจตัวเองเสมอ
จูบซิครับ
- เป็นไงบ้างคะผู้กอง - อย่าเรียกผมว่าผู้กอง
มันไม่โรแมนติก
คุณชอบไหมถ้าถูกเรียกว่า ผู้หมวดยอดรัก
- เป็นประชาธิปไตยเถอะ เรียกผมว่าคุณ - ค่ะคุณ
มีนายทหารต้องการพบคุณ เอาไปเลย
- ฉันไปว่ายน้ำดีกว่า - อย่าทิ้งผมไป
ผู้กองเชียส์หรือครับ ผมชื่อวาร์เดน
- ขอโทษที่มาขัดจังหวะ - ผมชินซะแล้ว มาร์ตินี่ไหมครับ
- ขอบคุณครับ แต่ไม่ดีกว่าครับ - งั้นผมดื่มคงไม่ว่านะ
คุณได้นี่มาได้ยังไง
ที่ไหนมีโรงพยาบาล ที่นั่นมีแอลกอฮอล์
ใช่ ถูกเผงเลย
ผมจะะสรุปสั้นๆ
ผมเป็นสมาชิกของหน่วยฟอซ 316
- เราอยู่ที่สวนโบตสนิเคิล การ์เด้น - ป้องกันพันธุ์ไม้จากศัตรูหรือครับ
- แน่ใจนะ... - ไม่ ขอบคุณครับ
เราสนใจเรื่องทางรถไฟที่พวกคุณสร้าง
เราต้องการข้อมูลเพิ่มเติม
ผมจะกลับไปสหรัฐ ผมได้บอก พวกสายลับของคุณไปหมดแล้ว
คุณช่วยเราได้ในวิธีที่พิเศษ
ผมรู้ว่ามันไม่ค่อยเหมาะนัก แต่คุณไปหาเราได้ไหมครับ
ถ้าคุณต้องการอย่างนั้น ผมก็จะไปครับ
- ลอร์ดเมาท์แบทเทนคงยินดีมาก - ลอร์ดอะไรนะ
เราเป็นหนึ่งในกลุ่มพิเศษของท่านครับ
งั้นเย็นนี้เป็นไงครับ ผมจะส่งรถไปรับ
- เย็นนี้หรือ ไม่มีทาง - งั้นก็พรุ่งนี้เช้า 10 โมงเป็นไงครับ
ตกลง 10 โมง
ขอบคุณมากครับ ลาก่อน โชคดีนะครับ
ขอบคุณ
ฉันรู้ คุณจะให้ฉันรอเก้อ
คุณคิดผิดซะแล้ว
- ขอดูใบผ่านหน่อยครับ - อ๋อ ได้ซิ
ขอบคุณครับผม
ไปได้ คนขับ
ที่พักของพันตรีวาร์เดน อยู่สุดถนนนั่นครับ
เยี่ยมมาก เจนคินส์
มานี่ทอมสัน ใช้มีดของนาย
ยืนขึ้นเพื่อน เร็วซิ ขยับซิ
งุ่มง่ามจริงจอยซ์ งุ่มง่ามจริง
ใช้มีดของนายทันที
เห็นไหม เขาเริ่มมีความคิดริเริ่ม
รอเดี๋ยว
- ขอโทษครับผม - นายขอโทษหรือ
- ผมคิดว่าคุณคือศัตรู - เอ้อ ฉันเป็นคนอเมริกัน
- พอแล้ว - ผมเสียใจด้วยครับ
มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ
- ผมจะไปหาพันตรีวาร์เดน - เขาคงสอนเสร็จแล้ว
จบการสอนของเขา
การสอนที่เฉียบขาดมาก
เขาเชื่อว่าเราควรฝึกในสถานการณ์ ที่คล้ายคลึงกับชีวิตจริงของเรามากที่สุด
- ผู้พันวาร์เดนครับ - ดีจริงที่คุณมาได้
- ผมหวังว่าพวกเขาคงจะดูแลคุณอย่างดี - ครับ ดีจริงๆ
ขอบคุณจ่า
ผู้พันกรีนอยากที่จะพบกับคุณ
- น่าสนใจใช่ไหมล่ะ - น่าประทับใจ
- ไม่เหมือนโรงเรียนฝึกทหาร - คำนั้นมันเกินจริงไปหน่อย
- คุณทำอะไรที่นี่ - ก่อการร้าย ทำลาย
เราใช้ระเบิดพลาสติกของดีๆ
มีแสนยานุภาพมาก เป็นสองเท่าของระเบิด
- ไม่มีอันตรายจนกว่าจะระเบิด - ขอบคุณที่กรุณาบอกครับ
เป็นพลาสติกกันน้ำได้ด้วย คุณจะทำยังไงก็ได้กับมัน
นี่เป็นที่ของผม
ว่ามาเลย
ผมอยากดื่มชาสักถ้วย
- จะเอาสักถ้วยไหม เครื่องดื่มล่ะครับ - ไม่ ขอบคุณ
ปีเตอร์ ผมขอชา 1 กา
- คุณอ่านนี่ด้วยหรือครับ - อ๋อ ผมสอนภาษาพวกเอเชีย
- ยินดีด้วยที่คุณหนีมาได้ - ผมโชคดีน่ะครับ
ถ้าเครื่องบินช่วยเหลือของคุณ ไม่เห็นผม ผมคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่
- อยากรู้ไหมครับว่าคุณอยู่ที่ไหน - ก็ได้ครับ
ตามที่คุณรายงาน เราคิดว่าค่ายคงอยู่บริเวณนี้
คุณรู้ไหมครับว่า เกิดอะไรขึ้นกับพันโทนิโคลสัน
- เขามีความกล้าที่บ้าบิ่น - ผมว่าเขาคงไม่มีทางเลือก
นี่คือแม่น้ำแคว นี่คือหมู่บ้าน
และนี่คือทางรถไฟ
- แล้วไง คุณรู้แล้วนี่ครับ - ไม่เชิง ผมลืมไปหมด
ทางรถไฟจะเริ่มจากสิงคโปร์ มาเลย์ กรุงเทพ ย่างกุ้ง
จุดประสงค์เพื่อต่อไปถึงอินเดีย
- คุณรับผมมาจากที่ไหนครับ - แถวๆ นี้
พวกญี่ปุ่นกำหนดว่าจะเปิดทางรถไฟ กรุงเทพ-ย่างกุ้งในเดือนพ.ค.
เราพยายามจะหยุดพวกมัน แต่มันไกลกว่าวิถีระเบิดของเรา...
เราถึงต้องระเบิดมันจากภาคพื้นดิน
- คุณจะใช้ทางไหน - โดดร่มแล้วเดินต่อ
พร้อมอุปกรณ์ระเบิดน่ะหรือ
ปัญหาใหญ่ของเราคือ ขาดผู้รู้
ไม่มีพวกเราคนไหนเคยไปที่นั่น
- ผมไม่อยากทำให้คุณใจเสีย... - คงน่าสนใจ
ผู้พันกรีนกับผม จะนำทีมไปและระเบิดมัน
โชคดีของคุณ
- แน่ใจนะครับว่าไม่ดื่มชาสักถ้วย - ผมมีนัดที่โคลัมโบบ่ายสองโมงครับ
- และเธอก็สวยมาก ถ้า... - ครับ ผมขอโทษ
ทีจริงแล้วผมมีคำถามนึง
คุณรู้สึกยังไงถ้าจะต้องกลับไปอีก
- กลับไปอีกหรือ - ผมรู้ว่ามันมากไปสักนิด
แต่คุณมีความรู้เฉพาะตัว สำหรับงานของเรา
และเราก็อยากให้คุณไปกับเรา
นั่นคือเหตุผลที่คุณพาผมมาที่นี่หรือ
พูดตามตรง ก็ใช่ครับ
ผมเพิ่งออกมา นั่นเป็นปาฏิหารย์
- และคุณต้องการให้ผมกลับไปอีกหรือ - ผมรู้สึกละอายจริงๆ ที่...
ผมกลับไปอีกไม่ได้ ผมเป็นทหารเรืออเมริกัน
- พันโทกรีนพูดกับคนของคุณแล้ว - คนของผมหรือ
ราชนาวีสหรัฐโอนตัวคุณมาให้เรา
สัญญาณเพิ่งมาถึงเมื่อวานนี้
คุณย้ายมาปฏิบัติหน้าที่หน่วยฟอซ 316
- พวกเขาทำกับผมแบบนี้ไม่ได้ - พวกเขาทำไปแล้ว
นี่เป็นเรื่องยากที่ผมต้องบอกคุณ
ไม่ พวกเขาทำกับผมแบบนี้ไม่ได้ มันต้องมีอะไรผิดพลาด
ผมไม่ใช่ผู้กอง ผมไม่ใช่นายทหารด้วยซ้ำ
เป็นเรื่องปลอมทั้งหมด
ผมเป็นแค่คนนำร่องชั้นสองเท่านั้น
เมื่อเรือฮุสตันจมลง ผมขึ้นัฝ่งมาได้พร้อมนายทหารคนหนึ่ง
ต่อมาทหารญี่ปุ่นฆ่าเขา
ผมคิดว่าผมคงถูกจับตัวแน่ ผมเลย...
- คุณเลยเปลี่ยนเครื่องแบบกับเขาใช่ไหม - ผมคิดว่าผมจะได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่า
ฟังขึ้นอยู่เหมือนกัน
- แต่ที่ค่าย นายทหารต้องทำงาน - มีอะไรที่คาดไม่ถึงเสมอ
ผมชินกับการเป็นผู้การ
เมื่อผมมาถึงโรงพยาบาล
ผมดูที่ห้องพักของนายทหาร
ผมคิดว่า "เอาเถอะน่า"
มันเป็นอะไรที่ดีกว่า
ผมเห็นพวกเขาในชายหาด
ประเด็นคือคุณใช้ผมไม่ได้
คุณต้องการนายทหารเชียส์ เขาไม่มีตัวตน
เมื่อกองทัพเรือได้ยินเรื่องนี้...
พวกเขาก็จะพูดว่า "ส่งเขาขึ้นรถไฟกลับบ้าน"
ผมก็ทำได้
- ได้อะไร - ได้ทำ ผมคิดว่าผมอยากจะดื่มแล้วครับ
ผมจะให้พวกเขาตรวจ แล้ว...
ผมจะพูดว่าผมปลอมตัวเป็นนายทหาร เพราะผมเป็นบ้าในป่า
อาการผมยิ่งแย่ลง บางครั้ง ผมคิดว่าผมเป็นนายพลเรือฮัลเซย์
- เป็นแผนการที่ฉลาดมาก - มันไม่มีอันตราย
เมื่อกองทัพเรือของผมรู้ว่าผมเป็นใคร
คำสั่งพวกนั้นก็จะไม่มีความหมายอะไร
นี่รูปถ่ายของคุณใช่ไหมครับ
คุณไปได้มันมาจากไหน
ตอนเเรกพวกเขา ก็บอกไม่ได้ว่าคุณคือใคร
แต่ในที่สุดพวกเขาก็ส่ง สำเนาทะเบียนของคุณ และ...
รูป ลายพิมพ์นิ้วมือ
- อยากดูไหมครับ - ไม่
เรารู้เรื่องตำแหน่งจริงๆ ของคุณมาได้สัปดาห์แล้ว
กองทัพเรือของคุณ อยู่ในฐานะน้ำท่วมปาก
อย่างหนึ่งคุณก็เป็นวีรบุรุษ จากการหนีรอดมาได้
แต่พวกเขาก็มอบเหรียญให้ คนที่ปลอมเป็นนายทหารไม่ได้
นั่นคือเหตุผลที่พวกเขายินดีมาก ที่จะโอนคุณมาให้เรา
- เข้าใจไหม - ไม่มีใครชอบของร้อน
เรื่องตำแหน่งของคุณ ไม่ค่อย มีใครรู้เรื่องนี้นัก...
งั้นคุณคงได้ใช้พันตรีปลอมๆ
พันตรีปลอมๆ อ๋อใช่
งั้นผมคงขออาสาสมัครแล้วกัน
ดีมาก
ผู้พันกรีนครับ พันตรีเชียส์ เพิ่งอาสาที่จะกลับไป...
และช่วยผมระเบิดสะพานนั่นครับ
ดีมาก ดีมากครับผู้พัน
- ลุกขึ้นไปที่พักคนป่วย เท้านายติดเชื้อ - เขาอาจคิดว่าผมเลี่ยงงาน
ผมเป็นหมอนะ ไปได้แล้ว
ทำไมเขาต้องการสร้างสะพานที่คงทน
นิคผู้เฒ่ารู้ดีว่าเขากำลังทำอะไรอยู่
คลิปตัน ถึงเวลามาเยี่ยมพวกเราแล้วซินะ
พวกเราทำงานกันได้ดีมาก
- ครับ เขาเป็นไงบ้าง - ส่วนใหญ่ก็มีเหตุมีผลดี
- สงสัยจังว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ - ผมไม่ทราบได้
คุณคิดว่าไง
ค่อนข้างท้าทายใช่ไหม
ครับ คุณยังคิดว่าสร้างสะพานนี่ เป็นความคิดที่ดีอยู่อีกหรือครับ
คุณพูดจริงหรือนี่ ความคิดที่ดีไหม ดูอีกทีซิ
คุณไม่คิดว่าจิตใจพวกเขาดีขึ้นหรือ ระเบียบวินัยกลับคืนมาแล้วหรอกหรือ
- พวกเขามีความสุขหรือไม่ - ใช่ครับ แต่...
พวกเขาไม่ถูกทำร้ายร่างกาย หรือได้รับการปฏิบัติที่ไม่ดี
- นั่นก็ถูกครับ - บางครั้งผมไม่เข้าใจคุณเลย
ผมขอพูดตรงๆ ก็แล้วกัน ความจริงก็คือ...
ที่เราทำอยู่นี้... อาจเรียกได้ว่า...
เป็นการร่วมมือกับศัตรูได้นะครับ
เราเป็นนักโทษ เราปฏิเสธการทำงานไม่ได้
แต่เราต้องสร้างสะพานให้ดีกว่า ที่พวกเขาสร้างให้ได้จริงไหม
ถ้าคุณต้องจัดการกับไซโต้ คุณจะปล่อยให้เขาตายไหม
คุณจะยอมให้เขาพูดกันว่า คนของเราทำงานดีๆ ไม่ได้หรือไง
เราจะแสดงให้พวกเขา เห็นว่าเขาแยกเราไม่ได้
มองดูให้ดีซิคลิปตัน
เมื่อสงครามสงบ ผมหวังว่าผู้คนรุ่นหลัง
จะระลึกถึงคนที่สร้างสะพานแห่งนี้
ไม่ใช่พวกทาส แต่เป็นทหารอังกฤษ ที่มีความสามารถ
คุณเป็นหมอที่ดี แต่คุณต้อง เรียนรู้เรื่องกองทัพอีกมาก
หยุดก่อน หยุดก่อน เข้าไป...
อรุณสวัสดิ์
"พันตรีเชียส์"
พวกคุณจ้องมองอะไรน่ะ ทำงานไป
ขยับเข้า อย่าหยุด
- ขอโทษครับที่มาช้า - 4 นาที
ต้องการให้ตรวจสุขภาพไหม ผมหมายถึงพยาบาลน่ะ
เจ้าความคิดมาก วาร์เดนพูดถูก นั่งลงซิครับ
เราต้องคัดเลือกสมาชิก คนที่ 4 ของทีมคุณ
ตามคุณจอยซ์มา
แช็ปแมนต้องการจอยซ์ แต่ผมไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่
ผมคิดว่าเขามีจินตนาการมากไป แล้วเลือดเย็นไม่พอ
งานแบบของคุณ มีบางอย่างที่ต้องทำด้วย
- เขาเป็นนักว่ายน้ำที่เก่งที่สุดที่เรามี - ผมต้องการความเห็นของคุณเชียส์
เอาล่ะ ตามสบาย
สุภาพบุรุษพวกนี้กำลังคิดอยู่ว่า จะพาคุณไปเดินท่องป่าด้วย
- คุณเป็นนักบัญชีใช่ไหม - ไม่เชิงนักบัญชีหรอกครับ
แล้วที่จริงแล้วคุณทำอะไรล่ะ
ผมมีหน้าที่ตรวจตัวเลขต่างๆ
มีคนสามหรือสี่คนตรวจก่อน และตรวจหลังจากผมอีก
- ฟังดูน่าเบื่อมากๆ - ครับ น่าเบื่อมาก
แล้วมาที่นี่ได้ยังไง
ปี 39 ผมถูกเกณฑ์มาครับ ปี 41 ผมอาสามาทำงานนี้ครับ
นายอาสามาเองหรือ
- คือว่าทหารธรรมดา... - พูดตรงๆ ได้เลย
ทหารธรรมดาทำให้ผมนึกถึง งานของผมขณะที่ผมเป็นพลเรือน
พวกเขาไม่คาดหวังให้คุณคิดอะไร
คิดเรื่องนี้ดูนะ แน่ใจหรือว่าคุณ จะใช้นี่อย่างเลือดเย็นได้
- ผมทราบวิธีที่ใช้มันครับ - นั่นไม่ใช่ที่ผมหมายถึง
คุณฆ่าได้โดยไม่ลังเลได้ไหม
เป็นคำถามที่ผมถามตัวเองเสมอครับ
มันทำให้ผมเป็นกังวลนิดหน่อย
- แล้วคำตอบล่ะ - บอกตรงๆ ผมไม่ทราบครับ
ผมพยายามนึกภาพตัวเอง...
ผมคิดว่ามันยากที่จะหลอกตัวเองว่า การฆ่าคนไม่ใช่อาชญากรรม
ปัญหาเก่าแก่ของกองทัพ
เท่านี้แหละ ขอบใจมากจอยซ์
- ผมจะไปด้วยกับทีมไหมครับ - แล้วเราจะแจ้งให้ทราบ
- เห็นไหมที่ผมพูด - อย่างน้อยเขาก็ซื่อสัตย์ในเรื่องนี้
หลายคนไม่รู้คำตอบคืออะไร จนกว่าจะถึงเวลานั้นจริงๆ
คุณมีความเห็นว่าไงเชียส์
เขาเป็นคนแคนาดา ทำให้ทีมเรา เป็นการรวมกำลังระหว่างประเทศ
ถ้าเขาอยากไปมาก ให้มาแทนที่ผมก็ได้
ถ้าเห็นด้วยที่จะรับจอยซ์ เขาเป็นของคุณ
ผมได้รับรายงานมาว่า น่ากระโดดร่มตอนมืด
เคยฝึกกระโดดร่มมาแล้วใช่ไหม
- เปล่าครับ - ตูม
- นี่เป็นอะไรที่อึดอัดใจ - ไม่เคยเกิดกับผมมาก่อน
- เอ้อ ในกรณีนั้น... - จัดแจงฝึกเขากระโดดร่ม
- ผมจะไปเช็คกับเฟรดดี้เดี๋ยวนี้เลยครับ - แช็ปแมน คุณไปได้
รู้สึกเหมือนได้สูดอากาศใช่ไหม
คุณคงไม่รู้ว่าคุณมีความ สำคัญกับเรามากขนาดไหน
คุณรู้จักบริเวณนั้นและหมู่บ้าน
ดูเหมือนกับว่าการหนีของคุณ เป็นแผนของพวกเราที่วางไว้ก่อนแล้ว
อีกอย่าง นี่คงเป็นอะไรที่ทำให้คุณสนใจ
ยา "แอล-พิล" ชนิดใหม่
แอลคือยาพิษทันทีทันใด ไม่รู้สึกเจ็บปวด ดีกว่ารุ่นเก่ามาก
เวลาที่ถูกจับตัวได้น่ะ
- หมายความว่าอย่ายอมให้จับเป็น - ผมไม่แนะนำเช่นนั้น
ถ้าคนไหนบาดเจ็บ คนเจ็บจะถูกทิ้งไว้
เป้าหมายเป็นประการสำคัญ
คุณอยากรู้ไหมว่า ผมประเมินทีมของเราว่าไง
- ผมไม่อยากพูดมาก่อนหน้านี้ - ก็ได้ ว่ามา
แช็ปแมนก็ใช้ได้ เป็นอะไรที่เลือดเย็น
จอยซ์ก็คงไม่มีปัญหาอะไร
แต่วาร์เดนซิที่ผมไม่เข้าใจ อาจารย์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และอะไรพวกนั้น
เล่นกับระเบิดนั่นก็อย่างหนึ่ง...
เขามีประสบการณ์
ที่สิงคโปร์ เขาระเบิดสะพาน เเละรถไฟ 2-3 ขบวน...
แล้วเขาก็ถูกพวกไอ้ยุ่นจับตัวได้ เป็นอะไรที่น่าทึ่ง
พวกเขาไม่คิดว่าการฝึกกระโดดแค่ 2-3 ครั้งจะมีประโยชน์
พวกเขาว่า ถ้าคุณฝึกโดดครั้งเดียว มีโอกาสเจ็บตัวถึง 50%
2 ครั้ง ก็ 80% 3 ครั้ง ก็จะเอื้อมไปหยิบของได้
พวกเขาคิดว่าพันตรีเชียส์เพียง
แค่กระโดดและหวังว่าทำดีที่สุดแล้ว
พร้อมร่มหรือไม่มีร่มชูชีพล่ะ
ดีมาก
"พร้อมร่มหรือไม่มีร่ม... "
เขาติดที่ต้นไม้
ใหญ่บอกว่าเส้นทางของคุณ เต็มไปด้วยหน่วยลาดตระเวน
เราต้องขึ้นไปทางเหนือ
- ใครจะเป็นคนนำทางล่ะ - ใหญ่ ไอ้ยุ่นเอาตัวคนของเขาไป
เราต้องใช้ลูกหาบผู้หญิง
เขาบอกว่าพวกหล่อนมีความสามารถ
เขาว่านอนที่นี่อันตราย ศัตรูอยู่ห่างไปเพียง 3 ไมล์
- เราจะต้องนอนในป่า - แล้วแช็ปแมนละครับ
พวกเขาฝังแช็ปแมนและร่มของเขาแล้ว
- มีอะไรผิดปกติหรือ - ผมเพียงแต่คิดว่า...
คุณพูดภาษาของใหญ่ได้
เขาพาคุณไปได้ เขารู้จักทางที่ผมไม่เคยไป
- ทำไมถึงขาดผมไม่ได้ล่ะ - ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง
- แต่มันต้องมีอะไรที่คาดไม่ถึงเสมอ - ไปบอกแช็บแมนเถอะ
เริ่มงานกันเถอะ
คุณน่ารัก...
- น่ารัก - จงเป็นสุขกับการทำงาน
ครับผม
- ปลิงดูดเลือด - ปลิงดูดเลือด
อยู่นิ่งๆ ตอนที่เธอเอาปลิง ดูดเลือดออกจากหลังคุณ
- คนน่ารักอย่างคุณมาทำอะไรที่นี่ - อยากจะพูดแบบนี้เป็นภาษาไทยไหม
- พูดมากทำให้เสียเรื่องได้ - เป็นอะไรหรือ
- มันคงถูกกระแทกมาก - จะบอกให้ก็ได้ว่ามันเป็นอะไร
มันเปียกและเสียเหมือนทุกอย่างแหละ
โยนมันทิ้งไปได้เลย
วิทยุโตเกียว ศัตรูที่เป็นมิตรที่สุดของคุณ
เตือนให้พวกคุณทำใจให้สบายๆ
อย่าอาสาทำอะไร
- อีกหน่อยเราคงเต็มกลืน - ผมถอดรหัสออกมาได้ทั้งหมดแล้วครับ
ดี อ่านมาเลย
"สะพานดั้งเดิมเลิกล้ม ก่อสร้างใหม่ใต้น้ำลงไป"
รถไฟศัตรูเส้นทาง ระหว่างกรุงเทพ-ย่างกุ้ง
"พร้อมทหารและแขกวีไอพี"
"คาดจะมาถึงตอนเช้าของวันที่ 13"
"ต่อระเบิดเวลาที่รถไฟแล่นผ่าน สนุกกับการล่า ขอให้สนุก"
- รถไฟนั่นน่าจะเป็นอะไรที่สำคัญ - เราจะไปถึงที่นั่นได้ไหม
ใช้เวลาเดิน 2-3 วันกว่าจะถึงแม่น้ำแคว
ถ้าเรารีบหน่อย อาจจะไปถึงภายในวันที่ 12
มันคุ้มค่าที่จะทำ
รวมๆ แล้วก็ดี ล่าให้สนุกละกัน
คงสนุกกันล่ะ
คุณเป็นคนซ่อมวิทยุ
มีอะไรที่คาดไม่ถึงเสมอใช่ไหมล่ะ
ครึ่งไพท์ครับผม
เราค่อยทำให้เสร็จทีหลัง
คลิปตัน เราเจอปัญหาใหญ่
เราคงสร้างสะพานนี้ไม่เสร็จทันเวลา
เราไม่มีกำลังพอ แม้ว่าพวก นายทหารจะมาช่วยทำงานแล้วก็ตาม
- นายทหารจะทำงานหรือครับ - พวกเขาอาสา มันก็ยังไม่พอ
- ขอให้ไซโต้ส่งคนเขามาช่วย - นี่เป็นงานของเรา
นั่นคือเหตุผลที่ผมมาที่นี่ รายชื่อคนป่วย
- พวกเขาควรอยู่ที่โรงพยาบาล - อย่าเพิ่งด่วนสรุปอะไรซิ
คงมีพวกเลี่ยงงานอยู่บ้าง เปิดใจให้กว้างซิ
ขอดูหน่อย
อย่าขยับ
- แฮสกินส์เป็นอะไร - โรคบิด มีไข้ 104
- แล้วคนนี้ล่ะ - เท้าเปื่อย
ผมอาจจะรักษาขาเขาไว้ได้ ถ้าผมตัดสูงกว่านี้
อยากให้เขาไปทำงานหรือครับ
อย่าพูดกวนซิคลิปตัน...
แล้วคนนั้นล่ะ
แขนติดเชื้อ แผลไม่หายสักที
ผมว่างานเบาๆ และอากาศที่บริสุทธิ์ อาจจะทำให้เขาดีขึ้นนะ
ไม่ใช่นโยบายของเราที่ให้คน ที่แขนถลอกมานอนโรงพยาบาล
- มันไม่ใช่นโยบายครับ - งั้นอะไรละ
เขายังสามารถทำตัวให้เป็นประโยชน์ได้
งานตกแต่งเล็กๆ น้อยๆ
รู้สึกอยากทำงานเบาๆ บ้างไหมล่ะ
- แล้วแต่ท่านครับผม - ดีมาก
- แล้วเธอล่ะ ไม่ใช่งานที่ยากอะไร - ผมจะพยายามครับ
คงจะผ่านไปไม่ได้ถ้า ไม่ได้บอกว่าผมภูมิใจในตัวพวกคุณมาก
แต่เรากำลังเผชิญหน้ากับวิกฤติ ใครที่อยากทำงาน ก็มาช่วยเราได้นะครับ
ทาสีตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้าง ว่าไงล่ะ
- ครับผม - ดีมาก ตามผมมา
10 นาที
แน่ใจนะว่าพวกเขาตายแน่แล้ว
ไปกันจอยซ์
ใช้มีดของนาย ไม่งั้นเราคงจะยิงกันเอง
ไปทางนั้นจอยซ์
ผมน่าจะทำ ผมพร้อม
- ถูกยิงหรือครับ - ไปกันเถอะ
- ไม่ลึก ไม่มีอะไรหัก - เป็นความผิดของผม
- หุบปากนะจอยซ์ ฉันเดินได้ - แต่ไกลแค่ไหนและเร็วแค่ไหนล่ะ
เราไม่รู้จนกว่าผมจะได้ลอง
ทำอะไรน่ะ ผมไม่ได้สั่งให้หยุด
พวกเราทุกคนต้องการพัก
เรายังต้องใช้เวลาเดินอย่างเร็วตั้ง 5 ชม.กว่าจะถึงที่ อาจจะ 6 ก็ได้
ถ้าคุณยังใช้เท้านั่นเดินต่อไป คุณเลือดออกตายแน่
- คุณต้องทิ้งผมไว้ที่นี่ - คุณหยุด เราก็หยุด
หลังจากพระอาทิตย์ตกแล้ว คุณศึกษาผังของสะพานไม่ได้
แต่ใครจะบอกได้ล่ะว่า เราจะกลับมาทางนี้อีก
หรือว่าเราจะเจอคุณหรือเปล่า
ถ้าคุณเป็นผม ผมจะทิ้งคุณไว้ที่นี่
เขาไม่รู้ แต่ผมรู้
คุณทิ้งแม้แต่แม่ของคุณไว้ที่นี่ได้
คุณไปต่อ นั่นเป็นคำสั่ง ผมให้คุณเป็นผู้นำต่อนะเชียส์
ผมไม่รับฟังคำสั่งนั่น
ผมน่ะเซ็งกับการ ทำตัวเป็นวีรบุรุษของคุณ
คุณแบกความตายมาด้วย
ระเบิดหรือไม่ก็ยาแอล-พิล สำหรับคุณไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
มันเป็นแค่เกมนี่คือสงคราม คุณบ้าไปกับความกล้าหาญของคุณ
ตายอย่างสุภาพบุรุษ ตามกฎเกณฑ์
ขณะที่มีอะไรที่สำคัญกว่า... การมีชีวิตอยู่อย่างมนุษย์คนหนึ่ง
ผมจะไม่ทิ้งคุณนอนตายที่นี่
ผมไม่สนเรื่องสะพานของคุณ หรือกฎเกณฑ์ของคุณ
ถ้าเราจะไปต่อ เราจะไปด้วยกัน
ใหญ่เพื่อนรัก
ไม่เป็นไร
เร็วเข้า
ไปใกล้กว่านี้อีกหน่อย
ยังเสียใจที่เราเอาคุณมาด้วยอีกไหม
รู้สึกดีขึ้นบ้างไุหม คุณเป็นคนออกคำสังอีกครั้ง
ขอบใจนะผู้พัน
ผมไม่เข้าใจเลย มันเป็นสะพานที่ แข็งแรงและออกแบบอย่างดี
ไม่เหมือนสะพานชั่วคราว ที่พวกศัตรูสร้างให้กัน
น่าสงสาร ถูกบังคับให้ สร้างสะพานในสภาพแบบนั้น
มีนายทหารทำงานด้วยครับ พวกญี่ปุ่นก็ดูเหมือนจะสนุกกับงาน
ถ้าเขารู้ว่าเราอยู่ที่นี่ อาจจะช่วยให้กำลังใจเขาดีขึ้นนะครับ
"สะพานแห่งนี้สร้างโดย ทหารแห่งกองทัพอังกฤษ"
"ก.พ.-พ.ค. 1943 แอล. นิโคลสัน"
ถ้าเรารู้ว่ารถไฟจะผ่านมาเวลาไหน เราก็ตั้งเวลาระเบิดได้
แต่ในเมื่อเรา ไม่รู้ว่ามันจะผ่านตอนเช้ากี่โมง
เราคงต้องกดระเบิดเอง
เราตั้งเครื่องไว้ที่เสาใต้น้ำไป 3 ฟุต...
และโยงสายไฟหลักไปที่เครื่องสูบน้ำ
ปัญหาคือ... จะซ่อนมันไว้ที่ไหนดี
ด้านนี้พวกไอ้ยุ่นคุมอยู่
พวกมันคงเห็นแน่นอน
เห็นต้นไม้ที่ล้มนั่นไหม หินสีเทาที่ชายหาดน่ะ
- เห็นครับผม - นั่นเป็นตำแหน่งหลักของเรา
มันอยู่คนละด้านของสะพาน แต่เป็นที่ที่เดียวที่ซ่อนได้
เมื่อไปถึงสะพาน ใครก็ตาม ที่อยู่ที่นั่น ต้องว่ายกลับมา
- ไม่ใช่การว่ายน้ำที่น่าสนุกนักหรอก - ผมเป็นนักว่ายน้ำที่เก่งที่สุด
ก็ดูเหมือนว่า เป็นหน้าที่ของคุณแล้วกัน
เชียส์ ลองหาดูที่ที่คุณกับใหญ่ ดึงความสนใจของพวกไอ้ยุ่นได้...
ถ้ามีปัญหากับจอยซ์
ผมจะตั้งปืนใหญ่ไว้ที่นี่ ในกรณีที่เกิดเหตุที่จำเป็น
ผมอาจจะต้องยิงรถไฟสัก 2-3 นัด
มีคำถามอะไรไหมครับ
เริ่มได้เลยทันทีที่มืด
คุณต้องเอาของพวกนี้ลงน้ำไปด้วย
ซึ่งหมายถึงการต่อแพ ใหญ่...
ใหญ่และผู้หญิง 3 คนจะช่วยต่อแพ คนหนึ่งจะอยู่กับผม
เอาล่ะ ไปได้แล้ว
ถ้าไม่เป็นเพราะข้อเท้าผม ผมคงทำหน้าที่แทนจอยซ์
- คุณคิดว่าเขาจะทำได้ไหม - ได้ซิ อยากให้ผมจัดการไหมล่ะ
- ผมจะให้คุณอยู่ที่นี่ถ้าผมทำได้ - ผมรู้
ผมเสียใจ
หวังว่าคุณคงได้ใบแพทย์ปลดคุณ จากประจำการที่ไม่ทางยากแบบนี้
ขอบใจ
ใส่ลูก...
สวยมาก
ใช่ สวยมาก งานระดับหนึ่ง
ผมไม่คิดมาก่อนว่า มันจะออกมาดีแบบนี้
ใช่ เป็นผลงานที่สวยมาก
ผมมาคิดดูแล้ว...
พรุ่งนี้เป็นวันที่ผม รับราชการทหารมานาน 28 ปี
28 ปีทั้งยามสงบและยามสงคราม
ตลอดเวลาเหล่านั้น ผมไม่เคยอยู่บ้านนานถึง 10 เดือนเลย
แต่มันก็ยังเป็นชีวิตที่ดี
ผมชอบอินเดีย
ผมคงไม่เลือกทางอื่นแม้จะเลือกได้
แต่ก็มีเวลาที่...
ทันใดนั้นเองคุณตระหนักดีว่า มันใกล้จะถึงจุดจบมากกว่าการเริ่มต้น
และคุณก็สงสัย เฝ้าถามตัวเอง...
ชีวิตทั้งหมดของคุณ มันได้ทำอะไรลงไปบ้าง
จะต่างกันตรงไหน คุณจะเปลี่ยนแปลง มันไปจากที่เป็นอยู่ไหม
โดยเฉพาะการเปรียบเทียบ อาชีพกับคนอื่นๆ
ไม่รู้ คิดแบบนั้นแล้วดีหรือเปล่า
ผมต้องยอมรับว่า ผมเคยคิดบ้างเป็นครั้งเป็นคราว
แต่คืนนี้...
ตูม
ผมต้องไปก่อนนะครับ
พวกเขาเตรียมจัดอะไรสนุกเล่นกัน
งามจริง
ผมคงพูดแทนพวกเราทุกคน คืนนี้เป็นคืนที่สนุกมาก
พวกเราส่วนใหญ่ย้ายไปค่ายอื่น ในวันพรุ่งนี้ และไปสร้างสิ่งก่อสร้างใหม่
น่าเสียดายที่พวกคุณไม่มีโอกาส ได้เห็นสะพานนี้ได้ใช้งานจริงๆ
ยังไงก็ตาม พวกคุณคงยินดีที่จะรับทราบว่า...
เราจะใช้รถไฟขนส่งคนเจ็บและคนพิการ
ผู้พันไซโต้ยอมให้ผมกับผู้พันคลิปตัน และพวกคนเจ็บอยู่ต่อ
เราจะไปพบกับพวกคุณในอีกวันสองวัน
เมื่องานของเราจบลงแล้ว...
ผมรู้ว่าพวกคุณรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้ง
เป็นอะไรที่น่าเข้าใจได้ เป็นปฏิกริยาทางธรรมชาติ
แต่วันหนึ่ง ในสัปดาห์เดือนหรือปีหนึ่ง...
หรือเมื่อพระเป็นเจ้าประสงค์ให้ พวกเราได้กลับบ้าน...
พวกคุณจะภูมิใจในสิ่งที่ พวกคุณได้ทำที่นี่...
ให้คู่ปรปักษ์ได้เห็น
สิ่งที่คุณได้ทำหรือจะทำต่อไป
จะเป็นตัวอย่างให้คนของเรา
ไม่ว่าจะเป็นทหารหรือพลเรือน
คุณต้องมีชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี
และยิ่งไปกว่านั้น...
ที่นี่ ในดินแดนป่าเถื่อน
พวกคุณได้เปลี่ยน ความพ่ายแพ้มาเป็นชัยชนะ
ผมขอแสดงความยินดีกับคุณทุกคน ทำดีมากครับ
พระเจ้าอยู่หัว
เริ่มงานได้ มีทุกอย่างพร้อมหรือยัง ปืนกลเบา ดินระเบิด กระเป๋า มีด
- ครับ - ผมจะข้ามัฝ่งแม่น้ำไปเลยนะ
น่าจะมีอะไรที่ต้องทำกันอีก
แต่ผมคิดไม่ออก...
เว้นแต่ว่า ขอให้คุณ มีชีวิตที่ยืนยาวและมีความสุขนะ
เกิดอะไรขึ้น
น้ำลง
เห็นสายไฟ
เครื่อง
อย่ามัวรอรถไฟเลย ลงมือเดี๋ยวนี้เลย
ถ้าข้อมูลของไซโต้ถูกต้อง รถไฟจะมาถึงที่นี่ใน 5-10 นาที
- ผมจะดูจากบนเขานะครับ - มองที่นี่สวยกว่านะ
มันยากที่จะอธิบายครับ แต่ผมไม่อยากมีส่วนร่วมด้วย
ตามใจคุณ
บางครั้งผมไม่เข้าใจคุณเลย
ก็อย่างที่คุณเคยพูด "ผมต้องเรียนรู้เรื่องของกองทัพอีกมาก"
อรุณสวัสดิ์ น้ำลงเมื่อคืนนี้
เขาทำอะไรน่ะ
มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น
เราควรไปดูรอบๆ ก่อนที่รถไฟจะข้าม
เขาเป็นบ้าไปแล้ว เขาเดินนำไปที่นั่นเลย
คนของเราเอง
ผมพูดถูก ต้องมีอะไรเกิดขึ้น
นายต้องทำ ลงมือเลย
ผู้พันไซโต้ คุณมีมีดไหม สะพานถูกลอบวางระเบิด
ดีมากไอ้หนู
นายทหารอังกฤษครับผม มาที่นี่เพื่อระเบิดสะพานครับ
- คำสั่งผู้บัญชาการทหารอังกฤษครับ - ระเบิดสะพานหรือ
ไม่... ช่วยด้วย
ฆ่าเขา... ฆ่าเขา
ปล่อยผม คุณไม่เข้าใจ
ฆ่าเขา
ฆ่าเขาจอยซ์
- คุณหรือ - คุณ
นี่ฉันทำอะไรลงไปนี่
ความบ้า
ฉันต้องทำ
ฉันต้องทำ พวกเขาอาจถูกจับเป็น
เป็นทางเดียวที่ต้องทำ
ความบ้า